Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013

ΖΟΡ(Ρ)ΙΑ

Στο δάσος το κρύο ήταν διαπεραστικό. Μια κουκουβάγια ακούστηκε, καθώς το φεγγάρι ολόγιομο καταύγαζε στο μακεδονικό ουρανό. Μέσα Απρίλη και οι ελεύθεροι πολιορκημένοι των μεταλλείων της Ελντοράντο, οι ελεύθεροι εργαζόμενοι, που θα ήταν άνεργοι, αν δεν ήταν ο Πάχτας να τους κάνει αθρώπους, υπογράφοντας την περίφημη συμφωνία με τους Καναδούς επενδυτές, κατόπτευαν το χώρο γύρω από τις εγκαταστάσεις. Δεν είχε περάσει πολύς καιρός που οι ακτιβιστές με τις κουκούλες, κάποιες μαύρες ψυχές μέσα στη μαύρη νύχτα, είχαν κάνει μπουρδέλο την παραγωγική μονάδα, την ευλογία της Χαλκιδικής.

Την ώρα που ο άγρυπνος σεκιούριτι ήταν έτοιμος να πάει για κατούρημα, είδε μέσα από τα δέντρα να βγαίνει μία φιγούρα με αλλόκοτο περίγραμμα. Πλατύγυρο καπέλο και μια μπέρντα ν' ανεμίζει, καθώς με μεγάλες δρασκελιές ο μαυροφορεμένος άνδρας πλησίαζε το φυλάκιο. Πάτησε το κουμπί πανικού ο έρμος ο φύλαξ, αλλά πάγωσε όταν κατάλαβε ότι δεν ακούστηκε τίποτα. Προφανώς, κάποιος ή κάποιοι είχαν σαμποτάρει όλο το σύστημα συναγερμού. Οι κραυγές του ακούστηκαν απ'άκρη σ' άκρη του πυκνού δάσους. Οι συνάδελφοί του βρέθηκαν αμέσως στο πλάι του.

- Τι συμβαίνει;
- Είμαι βέβαιος ότι είδα κάποιον σαν τον Ζορρό να βγαίνει απ' το δάσος, αλλά εξαφανίστηκε, ενώ είχε πλησιάσει στα δέκα μέτρα. Δεν έχουμε και επικοινωνίες. Κάτι συμβαίνει.
- Γαμώ το στανιό μου! Το 'λεγα εγώ ότι ο Δένδιας έπρεπε να έχει μόνιμα τρεις διμοιρίες στην περίμετρο. Τελείως καραγκιόζης, τελικά, ο καράφλας.
- Απολύεσαι! Απολύεσαι!

Η γνωστή τσιρίδα που κάποτε δονούσε το Τέλε Σίτυ έσκισε τον αέρα και προκάλεσε σοκ στους τρεις φύλακες. Σαν αίλουρος ο Άδωνις Γεωργιάδης εμφανίστηκε από το πουθενά και στάθηκε απέναντι στον υβριστή του Υπουργού.

- Υβρίζεις εν ώρα υπηρεσίας τον Υπουργό σου; Το είχα υποψιαστεί. Είστε άθλιοι και ασεβείς. Πώς θα επιβληθεί ο νόμος με τέτοιους αχρείους;
- Κύριε Γεωργιάδη, δε θα ξανασυμβεί. Μην το πείτε στον κύριο Πάχτα. Έχω γυναίκα και παιδιά.

Ο εφοδεύων εκδότης ταράχτηκε. Η εικόνα της γλυκιάς Ευγενίας πέρασε φευγαλέα μπροστά από τη μάσκα του. Λύγισε.

- Εντάξει. Ας κάνουμε ότι δε συνέβη ποτέ. Άλλωστε, καταλαβαίνεις. ΚΑΙ για σένα παλεύω ενάντια στα τοπικά συμφέροντα και τους κομμουνιστές που θέλουν να σας κρατήσουν στη φτώχεια και την ανεργία.

Ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό του. Τώρα έκλαιγαν κι οι φύλακες. Αγκαλιασμένοι, μόνοι αυτοί, ενάντια στις μειοψηφίες της ανομίας.

- Άδωνι, Άδωνι, ξύπνα. Σε θέλει στο τηλέφωνο ο κύριος Παπαδάκης για την αυριανή εκπομπή.

Άνοιξε τα μάτια του και είδε μπροστά του την Ευγενία.

- Αγάπη μου. ΚΑΙ για σένα παλεύω.



1 σχόλιο: