Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2014

ΑΔΙΑΦΘΟΡΟΙ

Μία Ουκρανέζα κυκλοφορoύσε κατά τις τελευταίες μέρες πριν την επικράτηση των ναζί (και λοιπών δημοκρατών) στο Κίεβο ένα βίντεο στο οποίο μας έλεγε γιατί εξεγείρονται στην Ουκρανία: "Κακοί, βάρβαροι και, κυρίως, διεφθαρμένοι πολιτικοί είναι η αιτία". Έχει άδικο η κοπέλα; Όχι, βέβαια, ούτε και δίκιο έχει όμως.

Αυτή η καραμέλα με τους κακούς, διεφθαρμένους πολιτικούς, που είναι η αιτία όλων των δεινών από Ελλάδα μέχρι Ουκρανία, είναι πια τόσο δημοφιλής που μοιάζει αμάχητη. Ας μην ξεχνάμε όμως κάποια βασικά πραγματάκια.

Όλα τα "σοβαρά" ΜΜΕ, από Μπιμπισί μέχρι Μέγκα (χεχε), όποτε θέλουν να ανιχνεύσουν τις αιτίες των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων σε τριτοκοσμικές και μισοτριτοκοσμικές χώρες, στη διαφθορά τα ρίχνουν.

Τι είναι όμως η διαφθορά; Η Νορβηγία έχει, λέει, χαμηλότατο δείκτη διαφθοράς και πάει σφαίρα η (καπιταλιστική με κοινωνικές ευαισθησίες) Οικονομία της. Εν ολίγοις, οι νορβηγοί πολιτικοί και οι ανώτεροι (και κατώτεροι) δημόσιοι υπάλληλοι δεν τα πιάνουν κάτω από το τραπέζι όπως Ελλάδα. Πιθανόν να είναι έτσι. Λέω, πιθανόν, διότι το σκανδιναβικό μοντέλο πολλοί ηγάπησαν, και ο Σουηδός όμως αγαπάει Κέιμαν άιλαντς και θυμάμαι και μια ταινιάρα που είχα δει με κάτι ναζισταράδες σουηδούς υπερεπιχειρηματίες που κρατούσαν άσβεστη τη φλόγα των ναζί προγόνων τους.

Ακόμη όμως κι αν είναι αδιάφθορη η Σουηδία, αγία η Αγγλία, κλεφτρόνι η Ιταλία, πορτοφολάς η Ελλάς, τι μας λέει αυτό; Τι θα ήταν η Νορβηγία, αν δεν πουλούσε πετρέλαιο στο πλαίσιο της καπιταλιστικής αγοράς, η οποία τις ανεβοκατεβάζει στο πλαίσιο του "καζινοκαπιταλισμού"; Τι θα ήταν οι γερμανικές εταιρείες χωρίς τις μίζες από Αφρική μέχρι Χριστοφοράκο; Οι Αμερικάνοι πώς θα ήταν άγιοι προτεστάντες, αν δεν είχαν κάνει την καθολική αυλή τους μπουρδέλο και χωματερή ταυτόχρονα;

Όλοι αυτοί οι αδιάφθοροι και τα φερέφωνά τους μοιάζουν με τους ευπρεπείς παιδόφιλους. Όλοι πέφτουν από τα σύννεφα, όταν μαθαίνουν αυτό που ήξεραν (γίνονται και ατυχήματα). Και τότε θυμόμαστε ότι το "Όλοι μαζί τα φάγαμε" ισχύει. Ισχύει, βέβαια, από την ανάποδη. 

Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

MONEY FOR NOTHING


Μέχρι τώρα η καπιταλιστική παλινόρθωση στην πρώην ΕΣΣΔ, αν συνυπολογίσουμε 

τους μαζικούς και βίαιους θανάτους σε πολεμικές επιχειρήσεις (Τσετσενία, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία),
την αύξηση της εγκληματικότητας,
την επί μία εικοσαετία (και βάλε) μείωση του προσδόκιμου ζωής στη Ρωσία και άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, 
την ανάδειξη ενός χυδαίου νεοπλουτισμού που αφορά μερικά εκατομμύρια Ρώσους, οι οποίοι ζουν δίπλα σε δεκάδες εκατομμύρια εξαθλιωμένων συμπατριωτών τους,
την ανάδειξη ναζιστικών ομάδων σε παράγοντες της πολιτικής ζωής,
την επανάκαμψη της θρησκοληψίας και την εκ νέου ανάδειξη των παπάδων σε σημαντικό παράγοντα οικονομικό και πολιτικό,
τη ρήξη στην Ουκρανία που μετατρέπει το Κίεβο σε πεδίο μάχης με δεκάδες νεκρούς,

είναι μία τραγωδία που αποδεικνύει (για άλλη μια φορά) ότι ο καπιταλισμός δεν είναι τίποτε άλλο παρά συνέχιση της προϊστορικής βαρβαρότητας με πιο αποτελεσματικά μέσα.

Η επανάσταση του '17  και ο εμφύλιος που ακολούθησε, οι εκτοπίσεις των εχθρών και των "εχθρών" της επανάστασης είχαν επίσης χιλιάδες θύματα. Τα περί εκατομμυρίων (που ανεβοκατεβαίνουν ανάλογα με τις καύλες του κάθε αντικομμουνιστή "ιστορικού") είναι εξαιρετικά αμφισβητήσιμα, αλλά δεν είναι ποσοτικό το θέμα. Ανεξάρτητα από τα λάθη (μετά το '55, ιδιαιτέρως), υπήρχε μία τιτάνια κοινωνική ανατροπή, πρωτοφανής στην παγκόσμια Ιστορία, που έκανε έναν λαό υπερήφανο, έδωσε ελπίδα σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλη τη γη, άνοιξε το δρόμο - "Ο πάγος έσπασε". 

Σε ποιο βωμό θυσιάζονται τώρα οι Ουκρανοί; Ποιο είναι το στοίχημα; Αν πιστέψουμε τα ΜΜΕ, πρόκειται για τη λιγούρα προς τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την ελεύθερη μετανάστευση εντός των ορίων της. Θέλουν να μπουν σε μνημόνιο, εν ολίγοις, ενώ κάποιοι άλλοι γουστάρουν Ρωσία και Πούτιν βασιλιά. Ε, ρε κατακαημένη Διναμό Κιέβου.

Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2014

ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΟΣ

Ανακοινώθηκε σήμερα το νέο αυξημένο ποσοστό ανεργίας για το μήνα Νοέμβριο 2013. Πιάσαμε 28% και ανεβαίνει, θα έλεγε ένας απλά λογικός άνθρωπος. Καμία σχέση. Στην επόμενη μέτρηση που θα ανακοινωθεί, άντε στη μεθεπόμενη, πάντως σε ικανό χρονικό διάστημα πριν τις εκλογές του Μαϊου, είναι βέβαιο ότι θα εμφανιστεί κάμψη της ανεργίας. 

Μα πώς, θα αναρωτηθείτε, αφού πάμε κατά διαόλου. Μήπως τελικά ανακάμπτει η Οικονομία και ο Σαμαράς είναι παρεξηγημένη μορφάρα της πολιτικής μας Ιστορίας; Αρχίδια, κύριοι. Απλά τα ΕΣΠΑ καταπολέμησης της ανεργίας, ήτοι προγράμματα απασχόλησης δεξιά κι αριστερά χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ, άρχισαν να δουλεύουν από Δεκέμβρη με αιχμή το Γενάρη. Θα βγουν λοιπόν τα επόμενα στοιχεία και θα σου λένε ότι αυξάνεται η απασχόληση, επέτυχε το στόρι, εγάμησεν, εν τέλει, και ο πένης, του τροχού περιστραφέντος.

Τα συγκεκριμένα προγράμματα, βεβαίως, είναι διαρκείας πέντε μηνών, ενώ η αμοιβή ανέρχεται στο αστρονομικό ποσό των 480 ευρώ (για 8ωρο).

Ναι, αλλά θα πυροδοτήσουν την ανάπτυξη, θα σου πει ο Πάσχος της παρέας. Απίθανο, αλλά ακόμη κι αν συμβεί αυτό, η αγορά εργασίας θα είναι πλέον μία αγορα στα μέτρα του ΕΣΠΑ. 

Μέτρα ποσοστά, μαλάκα (Έλληνα και Ευρωπαίε), αν δε βαριέσαι. Το στόρι τους ήταν σαξές. Αυτοί γάμησαν, εσύ γαμήθηκες.

Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2014

ΒΙΑ



Βία είναι να είσαι πέντε χρονών και να σε πηγαίνουν σε ένα νηπιαγωγείο που στεγάζεται σε πολυκατοικία χωρίς προαύλιο και η δασκάλα σου ρίχνει σφαλιάρα, επειδή έχει φρικάρει με τριάντα παιδιά στην τάξη.

Βία είναι να είσαι τριάντα πέντε χρονών και να στέλνεις το παιδί σου σε ένα τέτοιο νηπιαγωγείο, ενώ μαθαίνεις ότι ο γείτονας το στέλνει σε ιδιωτικό με αυλή μετά γκαζόν, αγγλοφωνίες, παιδοψυχολογίες και λοιπά αστοφιλελεύθερα.

Βία είναι να ζεις σε έναν κόσμο που έχει αναπτύξει στο κόκκινο τις παραγωγικές του δυνατότητες και να σου λένε ότι για να τσιμπήσεις ένα αξιοπρεπές κομμάτι από την παραγωγή πρέπει να είσαι μουνόπανο, ήτοι ανταγωνιστικός, αποφασιστικός, κυνηγός. Κάτι σαν Νεάτερνταλ με λάπτοπ.

Βία είναι να σου λένε ότι η βία είναι απαράδεκτη αυτοί που με τη βία βγάζουν το ψωμί τους.

Βία είναι το ρόπαλο των ναζί και το άρθρο του φιλελεύθερου.

Βία είναι η αντιβία.

Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ

Σε λίγα λεπτά θα είναι 2 Φεβρουαρίου. Στις 2 Φεβρουαρίου του 1943 ένας στρατιώτης του Κόκκινου Στρατού κυμάτιζε την κόκκινη σημαία στην πόλη του Στάλιν.

Για να γίνει αυτό, βέβαια, η πόλη είχε ισοπεδωθεί, εκατοντάδες χιλιάδες ζωές είχαν χαθεί και το παραμυθένιο σύμπλεγμα είχε σωθεί από θαύμα μέσα στην κόλαση.



Τα παιδάκια δεν έπαιζαν μόνο γύρω από τον κροκόδειλο αγαλματένια. Υπήρχαν και τα ζωντανά παιδιά που κοιτούσαν τον ουρανό. Τον ουρανό τους. Πάντα τα παιδιά θα κοιτάνε τον ουρανό. Το είχε πει και ένας γιατρός του κυβερνητικού στρατού στον ελληνικό εμφύλιο: 

πεθαμένα παιδιά ανέβαιναν ολοένα στον ουρανό
κατέβαιναν μια στιγμή να πάρουν τους αετούς τους
                                                που τους είχαν ξεχάσει


Πριν λίγες μέρες κάποια παιδιά δεν μπορούσαν να δουν τον ουρανό. Ήταν σκοτάδι και δεν μπορούσαν να κολυμπήσουν. Πέθαναν μπροστά στα μάτια του πατέρα τους, για να βγει μια ελληνίς πολιτικός να πει ότι "Μας έχουν τρελάνει με το Φαρμακονήσι". Κοιμηθείτε, παιδάκια. Ο ουρανός σας περιμένει. Εμείς θα φροντίσουμε για τα εδώ. Καληνύχτα.