Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

Ο ΗΡΩΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΕΙΛΩΝ

Πάλι μπροστά σε σταυροδρόμι. Κρίσιμη ψηφοφορία, δε θα 'χουμε συνάλλαγμα, πετρέλαιο, οδοντογλυφίδες, αν γίνει ό,τι λέει η παλαβή Αριστερά.

Απαντάμε:

Κοινωνία που την κόβουν σε κομμάτια, υπό την απειλή της άμεσης εκτέλεσης είναι χαμένη υπόθεση. Αναστροφή του κλίματος με αυτό που γίνεται (και θα συνεχίσει να γίνεται για τις επόμενες δόσεις - μην ξεχνιόμαστε) δεν είναι εφικτή ούτε στα πιο τρελά όνειρα του Πάσχου και του Φώτη, αν τα ενώναμε σε ένα αριστεροφιλελεύθερο Μάτριξ.

Κοινωνία που της λένε ότι πρέπει να κάνει θυσίες, γιατί είμαστε σε πόλεμο (βλ. δηλώσεις Βενιζέλου, Ανδρουλάκη και λοιπών) δεν μπορεί να κάνει θυσίες με απτό αποτέλεσμα την ήττα στον πόλεμο. Είναι, τηρουμένων των αναλογιών, σαν να έλεγε ο Ντε Γκολ "Δεν πειράζει. Θυσιάσαμε τη μισή Γαλλία, αλλά σώσαμε την άλλη μισή, έστω και υπό κηδεμονία". Ηρωισμός των δειλών δε γίνεται. Θυσίες για τη μιζέρια είναι αδύνατες.

Δεν είμαι ειδικός, για να προβλέψω τι θα γίνει αν διαολοστείλουμε το μνημόνιο. Προφανώς πολλά θα εξαρτηθούν από την αντίδραση του λαού και την πολιτική που θα υιοθετηθεί για το επέκεινα. Από σενάρια έχουμε χορτάσει. Αυτό που ξέρω είναι ότι και χωρίς πετρέλαιο ένα μήνα μπορούμε να ζήσουμε. Χωρίς ελπίδα έχουμε ήδη πεθάνει. Και επιπλέον και άλλοι ελπίζουν να μην πεθάνουμε, ακόμη και χωρίς τα χρήματα της τρόικας. Δεν είμαστε μόνοι. Δεν είναι μόνοι. Το δίλημμα "ή αυτό ή πεθαίνετε", δεν έχει ποτέ εφαρμοστεί στην παγκόσμια Ιστορία τα τελευταία 100 χρόνια. Αν εμείς γίνουμε η πρώτη δυτική χώρα που εν μία νυκτί θα επιστρέψει στην εποχή του χαλκού, μαγκιά μας. Πρωτεσίλαος. Κι έρχονται κι άλλοι. Δε νομίζω όμως, Μπάμπη. Καληνύχτα, Φώτη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου