Παρασκευή, 14 Μαΐου 2010

O JELLO ΣΤΗ ΣΤΕΝΗ ΕΥΒΟΙΑΣ


Μετά από την υπέρ το δέον ενασχόλησή μου με τα πολιτικά και οικονομικά δρώμενα των τελευταίων εβδομάδων, μπαίνω σε φάση αποσυμπίεσης. Είναι άλλωστε σώφρον να μην μπλέκομαι στα πόδια του Μπάμπη (ένας είναι ο Μπάμπης) και των άλλων μουτζαχεντίν του φιλελευθερισμού σε αμπαλάζ Σκάι, τώρα που επιτέλους βρήκαν το δρόμο προς τον παράδεισο μέσω του autobahn που διανοίγει το ΔΝΤ. Ας δούμε λοιπόν κάποια πιο ενδιαφέροντα πράγματα. Jello Biafra in Athens. Την είδηση μου την έστειλε φίλος, ιδιαίτερα κολλημένος με το ανεξάρτητο ροκ και ιδιαίτερα την πάνκ σκηνή των 8Ο's. Μόλις διάβασα το mail μπήκε σε λειτουργία η μηχανή του χρόνου. 1983, εκδρομή Β Λυκείου στη Στενή Ευβοίας. Στο πούλμαν γίνεται της μουρλής, καθώς από ένα τεράστιο κασσετόφωνο ακούγεται το California uber alles. Οι αγριοφωνάρες μας στο ρεφρέν είναι αποκρουστικές, στο υπόλοιπο τραγούδι όμως το βουλώνουμε, καθώς δεν ξέρουμε τους στίχους. Κάπως έτσι γνώρισα τους Dead Kennedys. Ποτέ δεν πήραν για μένα τις μυθικές διαστάσεις των Black Sabbath (η πρώτη σου αγάπη είναι και η μοναδική), όπως άλλωστε ποτέ δεν γοητεύτηκα τόσο από το ψαγμένο ροκ σε σχέση με το ανεγκέφαλο μέταλ. Τα πράγματα είναι απλά. Αν θέλεις να σκεφτείς, να προβληματιστείς, να ψάξεις τις ευαισθησίες σου, υπάρχουν οι αντίστοιχες γνήσιες εμπειρίες. Προβληματισμός και ευαισθησία με παραμόρφωμένη κιθάρα και ατελείωτες μπύρες πάντα μου έμοιαζαν κάπως στημένη κατάσταση ή έστω προϊόν αισθητικού εκβιασμού. Οι Dead Kenndys πάντως, ήταν μία ιδιαίτερη περίπτωση. Ο Jello είχε καταφέρει μέσα από τη φαινομενικά υστερική του εμφάνιση επί σκηνής, να κινητοποιήσει τη σκέψη και να ξυπνήσει την ευαισθησία νεαρών Καλιφορνέζων, που μέχρι να έρθουν σε επαφή με τους Kennedys ταύτιζαν την καθημερινότητά τους με τα δήθεν αντισυμβατικά σκουπίδια που τους τάιζε η (και καλά) ανεξάρτητη σκηνή.
Συμπέρασμα: Στο Gagarin θα περάσουμε όμορφα!

5 σχόλια:

  1. Εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια προσπαθώ να "γλιτώσω"από την "μουσική" αναπηρία που λες. Έτσι, τελευταία, άρχισα να αναρωτιέμαι για διάφορα, όπως:
    1) Είναι στ' αλήθεια "μουσική αναπηρία";
    2) Πόσο αλήθεια "μου μίλησε" ο συγκεκριμένος;
    3 (Για να μην τον αδικώ) Πόσο αληθινά. όσο καλές προθέσεις και να είχε ή έχει θα μπορούσε να μου μιλήσει;
    4) Ο τύπος έβαλε και για δήμαρχος κάποτε.
    Τελικά, και εγώ στην περίοδο της πρώτης μου καψούρας, θυμάμαι στην ημερήσια εκδρομή, "παιδιά από την Πάτρα". Δεν τους ξανάκουσα όμως μέχρι να βρεθώ σε Κ.Ψ.Μ. (Ευτυχώς).
    Τελικά, καλή διασκέδαση σε όσους πάνε, όμως εγώ, προσωπικά, ευχαριστώ, δεν θα πάρω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαχα! Και εγώ θυμάμαι τα Παιδιά από την Πάτρα στην πενθήμερη! 1984-85: Born in the USA, Παιδιά από την Πάτρα, Wild Boys (από Duran Duran). Ρε τι είχαμε τραβήξει!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μανώλη, εμείς που ακούγαμε "Βασιλιά της σκόνης" και το γνωστό και προφητικό "γύρισε στη φύση", είμαστε σε βαριά κρανιοεγκεφαλική κατάσταση;!;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ναι Βασίλη, αν κρίνω από το πως οδηγούσες από την Μαλακάσα προς τα 'δω πριν από 2-3 χρόνια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χαααχαχαχαχαχαχαχαχα! Γεια σου ρε Γιώργο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή