Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ

Πολλοί είναι αυτοί που διαπιστώνουν ενίσχυση του δυναμισμού της πολιτικής, κατάδειξη της ανανεωτικής δύναμης της δημοκρατίας, αξιοκρατία να φαν' κι οι κότες, επιδοκιμάζοντας το χαμηλό μέσο όρο ηλικίας των σύγχρονων πολιτικών ηγετών. Τι να πρωτοθυμηθώ; Μπλερ, Κάμερον, Θαπατέρο, ο νέος ηγέτης των Εργατικών (δεν θυμάμαι τ'όνομά του), Σαρκοζί (αυτός είναι καραμεσήλιξ και βάλε, έχει όμως μόνιμη σχέση με νεανική χαζοχαρουμενιά), Ομπάμα, όλοι σχεδόν οι ηγέτες του πρώην κομμουνιστικού μπλοκ και πολλοί άλλοι είναι η ζωντανή απόδειξη ότι στον ευνομούμενο, δημοκρατικό νέο κόσμο μας οι νέοι παίρνουν το μέλλον στα χέρια τους. Ακόμη και στη γεροντοκρατούμενη Ελλάδα είδαμε μέσα σε λίγα χρόνια δύο πρωθυπουργούς μεταξύ 40 και 50 (και κάτι), πράγμα πρωτοφανές, αν σκεφτούμε ότι στη χώρα - παιδική χαρά που ζούμε ακόμη και οι ποδοσφαιριστές θεωρούνται ώριμοι κοντά στα 30. Ειδικά στην περίπτωση του Ομπάμα μάλιστα επισημαίνεται και η φυλετική καταγωγή, ούτως ώστε να καταλήξουμε αβίαστα στο συμπέρασμα ότι τα στεγανά της ηλικίας, του φύλου και της φυλής δεν παίζουν πλέον κανένα ρόλο στις σύγχρονες δημοκρατίες.
Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Ποια είναι η ηλικία των επικεφαλής του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της Παγκόσμιας Τράπεζας, της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των Η.Π.Α., του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και όλων αυτών των οργανισμών, που δικαίως ο Τσόμσκι θεωρεί ότι συγκροτούν μία οιονεί παγκόσμια κυβέρνηση; Όλοι σχεδόν είναι πάνω από 60, ενώ αποπνέουν την ανατριχιαστική σοβαρότητα της πραγματικής εξουσίας. Μήπως πολύ απλά η κυριαρχία νέων, άπειρων και "ταπεινής" καταγωγής πολιτικών υποδηλώνει εν τέλει τον υποβιβασμό της ίδιας της πολιτικής στη Β' Εθνική; Μήπως η πολιτική έχασε πλέον και τα όποια ερείσματα είχε στο μηχανισμό λήψης ουσιαστικών αποφάσεων και λειτουργεί αποκλειστικά ως ριάλιτυ με νέους κι ελαφριούς ή απλά ελαφριούς (βλ. Μπερλουσκόνι);
Αν πάντως αυτή η υπόθεση εργασίας ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, θέλω την Κάρλα άμεσα στη γαλλική προεδρία και εκτενή κάλυψη των καλοκαιρινών διακοπών της σε εξωτικές παραλίες. Όλοι θα είμαστε (ακόμη) πιο ευτυχισμένοι, άσε που οι Γάλλοι πολίτες θα σταματήσουν να πληρώνουν την επεξεργασία των φωτογραφιών του προέδρου τους όταν φοράει μαγιό και τα σωσίβια περισσεύουν.Vive la France, vive les jeunes!

2 σχόλια:

  1. ΕΡΩΤΗΜΑ: Μα γιατί να περιμένουμε να δούμε τις καλοκαιρινές διακοπές της - λέμε τώρα - Προέδρου Κάρλας;!;
    1ον: Υπάρχουν ΠΟΛΥ καλύτερα αντικείμενα προς τέρψη των οφθαλμών μας, άμεσα και σε ποικιλία
    2ον: Δεν τους ψηφίζουμε τους μαλάκες για να τραβάνε κουπί και να βλέπουμε πώς σφίγγει ο "φωτο-φιξαρισμένος" κοιλιακός τους, αλλά για να κάνουν τη γαμημένη δουλειά τους (ήτοι να δημιουργούν ιδανικές συνθήκες διαβίωσης σε ένα ισορροπημένο οικοσύστημα, επιδιώκοντας παράλληλα την εξέλιξη, μέσω της επιστημονικής ανάπτυξης)


    Υ.Γ. Νομίζω πώς εάν έμενα στο 1ο θα ήταν καλύτερα, σωστά;!;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πλάκα-πλάκα, νομίζω ότι όλοι θα παραδεχτούμε εξομολογούμενοι ή κάνοντας την νυχτερινή προσευχή μας, ότι κάπου κάποτε όλοι επαναλάβαμε στα νάιντις ότι οι πολιτικοί μας είναι ...δεινόσαυροι. Μας άκουσαν τα γραφεία πολιτικού μάνατζμεντ και μας έδωσαν τα κατάλληλα "προϊόντα". Ας λέγαμε ότι θέλουμε κοινωνική δικαιοσύνη, και λαϊκή κυριαρχία, και εθνική ανεξαρτησία, να μας δώσουν άλλα προϊόντα. Ποιος φταίει, λοιπόν; Ο καταναλωτής, που θα έλεγε και ο αλήστου μνήμης βουλευτής Κερκύρας και υπουργός Εμπορίου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή