Σάββατο, 12 Μαΐου 2012

ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΜΕ


Μέσα στο χαμό της αστο-οπορτουνιστικής χλαπαταγής, μέχρι να βρουν πώς θα τα βρουν, για να μη χάσουμε το αγαπημένο μας ευρώ, ξέχασα να αναφερθώ στη μέρα των εκλογών. Τώρα που ολοκληρώθηκε, λοιπόν, ο κύκλος των εντολών και κάθομαι εδώ άεργος (και σε λίγο και άνεργος), ας πω δυο λόγια για την περασμένη Κυριακή.

Ψηφίζω στην Καισαριανή. Η γυναίκα μου στη μία πλευρά του Σκοπευτηρίου κι εγώ από την άλλη. Για να συναντηθούμε, αφού ασκήσουμε το αστοδημοκρατικό μας δικαίωμα, διασχίζουμε το δάσος και δίνουμε ραντεβού στα συντριβάνια, εκεί που έχει και μία επιγραφή για τους διακόσιους κομμουνιστές που εκτελέστηκαν από τους Ναζί την Πρωτομαγιά του '44. Το άλσος του Σκοπευτηρίου είναι μαγικό. Περνώντας δίπλα από τους φράκτες όπου έστηναν οι Γερμανοί τα πολυβόλα τους και αντικρύζοντας τους παππούδες με τις μαγκούρες και το αυτοκόλλητο του ΚΚΕ στο πέτο, νιώθεις ότι είσαι τυχερός που επέλεξες τη σωστή πλευρά. Νιώθεις τυχερός που περπατάς στα δρομάκια που διασταυρώνονται ανάμεσα στα δέντρα και κυνηγάς το παιδί που κάνει ποδήλατο, πρώτη φορά χωρίς βοηθητικές ρόδες και φοβάσαι μην πέσει, καθώς το βλέπεις τώρα να έρχεται με τη μάνα του από απέναντι και την έχει πια περάσει σχεδόν στο μπόι. 

Σταθερά. Πάντα στο Σκοπευτήριο τα παιδιά θα κάνουν ποδήλατο. 

... στον τοίχο της Καισαριανής μας φέραν από πίσω
κι ίσα ένα αντρίκειο ανάστημα ψηλώσαν το σωρό.
                                                      Νίκος Καββαδίας

1 σχόλιο:

  1. Ήδη έχουν κάνει το υπόγειο της Γκεστάπο στην Μέρλιν σουπερμάρκετ, ήδη έχουν ενσωματώσει την πόρτα σ'ένα αμήχανο γλυπτό. Ήδη έχουν γκρεμίσει τις φυλακές Αβέρωφ, κι έχουν στήσει ένα καλλιμάρμαρο αδικίας. Ήδη έχουν κλείσει την πρόσβαση στα κρατητήρια της Κομμαντατούρ στη πλατεία Κοραή, επειδή η Αστέρα Ασφαλιστική που κατέχει το κτίριο δεν δίνει για υπάλληλο, και το Υπουργείου "του κάθε κυρίου Ζακόπουλου" δηλώνει ότι δεν έχει. Κάθε στοιχείο τοπίου και χώρου που μνημονεύει την αντίσταση θα πρέπει να σβήσει υποθέτω, για να γίνουν επικρατείς ολωσδιόλου οι ιδέες του κ. Γεωργιάδη, του κ. Βορίδη -- για να περιοριστώ στο "συνταγματικό τόξο" τους. Αντιθέτως, σε χώρες με ύποπτη στάση έναντι των Ναζί, πες Ολλανδία, πασχίζουν να δείξουν κάτι, κι επειδή έχουν ελάχιστα, οικειοποιούνται την δόλια Άννα Φρανκ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή