Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

Ο ΛΕΝΙΝ ΣΤΟ ΣΙΑΤΛ

Είχα μία κουβέντα σήμερα με αγαπημένη και εκνευριστικά πειστική αντι-κομμουνίστρια και αναφανδόν υπέρμαχη του καπιταλισμού ως μοναδικής προοπτικής για το μέλλον. Ίσως μάλιστα να αμφισβητεί και το χαρακτηρισμό αντικομμουνίστρια, καθώς αμφισβητεί και την ίδια την ύπαρξη του κομμουνισμού, όχι μόνο στο παρόν, αλλά και στο παρελθόν. Τέλος πάντων, ας αφήσουμε τα υπαρξιακά του κομμουνισμού και ας δούμε τις κατά ριπάς βολές της, όταν της είπα για λαϊκές επιτροπές του ΠΑΜΕ που θα εμποδίσουν το κόψιμο του ηλεκτρικού ρεύματος και λοιπές αγωνιστικές δράσεις. 

'Ολα αυτά, με άρχισε, είναι προκάλυμμα για κάποια συμφέροντα να αποφύγουν την καταβολή φόρου για την τεράστια ακίνητη περιουσία τους ή για απλά, καθημερινά λαμόγια που έχουν επενδύσει το μαύρο χρήμα που έβγαλαν σε ακίνητα και τώρα αντιδρούν. Πήρε φόρα και πριν προλάβω να βγάλω άχνα, με πλάκωσε στις αγροτικές κινητοποιήσεις στην Ευρώπη (και στην Ελλάδα), που ουσιαστικά ήταν κινητοποιήσεις των καλοταϊσμένων Ευρωπαίων αγροτών ενάντια στην προοπτική να φάνε ψωμάκι και οι αγρότες του Τρίτου Κόσμου. Και όχι μόνο αυτό, μου λέει, αλλά  και το κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης στο Σιάτλ είχε από πίσω κάτι άλλους Αμερικάνους παραγωγούς (δε θυμάμαι ποιου πράγματος, αν και το 'χα ξανακούσει). Μου πέταξε (πάλι στα καθ' ημάς) και το υπονοούμενο ότι το κόμμα κάνει τουμπεκί για συγκεκριμένες περιπτώσεις φοροδιαφυγής με γενικές καταγγελίες περί αδηφάγου κεφαλαίου.

Το πιο εκνευριστικό είναι ότι όλα αυτά τα ήξερα από τα πριν και τα θεωρώ, κατά βάση, σωστά. Προς τι όμως ο εκνευρισμός; Ακριβώς στο ότι η μοναδική πραγματικά μαζική αριστερή δύναμη, το ΚΚΕ, αντί να δίνει απαντήσεις σε όλα αυτά, αντί να ανδεικνύει τη θεμελιώδη αντίφαση του μονοπωλιακού καπιταλισμού ως γενεσιουργού αιτίας τέτοιων φαινομένων γίνεται ουρά του κινήματος "Δεν πληρώνω". Προσοχή. Δεν υποστηρίζω ότι δεν θα έπρεπε το κόμμα να αναλάβει δράση στην περίπτωση διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά δε θα έπρεπε να υπάρχει μία επιλεκτική προσέγγιση κατά περίπτωση; Είναι, ας πούμε δυνατόν να δραστηριοποιείται το ΠΑΜΕ, για να μην κοπεί το ρεύμα του οποιουδήποτε, που είναι πιθανόν να εκμεταλλεύεται τέτοιες κινήσεις, για να συνεχίσει απρόσκοπτα την φοροαποφυγή του; Δύσκολο ερώτημα, αλλά χρειάζεται ουσιαστικές απαντήσεις. Το αστικό κράτος δεν είναι δίκαιο, αλλά και η λογική ότι δεν έχει σημασία αν τα κονομάει ο τίμιος επιχειρηματίας ή το λαμόγιο με δικτύωση στα κόμματα και το ΣΔΟΕ, μπορεί να έχει βάση σε μακρά προοπτική, αλλά αν θέλουμε να πούμε την αλήθεια δεν πείθει στην παρούσα φάση. Μην ξεχνάμε και τη διαλεκτική σύντροφοι.

Όσο αφορά, πάντως, την κριτική κατά του κινήματος της παγκοσμιοποίησης, τη σχέση προηγμένων χωρών και Τρίτου Κόσμου, που περνάει φάση εξισορρόπησης, προκαλώντας αναταράξεις στους πλούσιους Δυτικούς, νομίζω ότι υπάρχει μια θεμελιώδης παράβλεψη. Η ανακατανομή του πλούτου μόνο κατ' επίφασιν γίνεται υπέρ του Τρίτου Κόσμου. Το παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο δεν έχει ανάγκη από επαναπροσδιορισμό των όρων οικειοποίησης των υπερκερδών του. Ο τεράστιος πλούτος που έχει συσσωρευτεί, κατά τις μεταπολεμικές δεκαετίες ελέγχεται σε υπερεθνικό επίπεδο, όπως καταδεικνύει και ο θάνατος των εθνών-κρατών υπό τους ήχους των χρηματοπιστωτικών κρίσεων, που υπενθυμίζουν ποιος κάνει κουμάντο σε αυτόν τον κόσμο. 

Σαν σήμερα, το 1924, πέθανε ο Λένιν. Στο εμβληματικό έργο του για τον ιμπεριαλισμό, είχε αναφερθεί  στη διάκριση των κρατών πρώτης γραμμής και υπανάπτυκτων χωρών, που οδηγούσε στη μείωση των προλετάριων σε Ευρώπη και Βόρειο Αμερική, υπό τη διεύθυνση των συγχρονισμένων και ταυτόχρονα αντιτιθεμένων μονοπωλίων. Όλα όσα ζούμε μήπως είναι ο επίλογος του ανώτατου σταδίου του καπιταλισμού; Πού 'σαι ρε Βλαδίμηρε; Έχεις αφήσει το λενινισμό στη Λιάνα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου