Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010

ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Αισχύνεται ο Γιάννης Λοβέρδος για την αήθη και απολίτιστη συμπεριφορά των συμβασιούχων του ΥΠ.ΠΟ., που κατέλαβαν την είσοδο του αρχαιολογικού χώρου της Ακρόπολης. Θεωρεί μάλιστα ότι οι σύγχρονοι Έλληνες απέδειξαν (για άλλη μια φορά, προφανώς) την ανικανότητά τους να διαφυλάξουν ένα από τα μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Το 'πα και το ξαναλέω: "Όχι άλλο κάρβουνο ευρωποφανούς βλαχιάς".
Ποια είναι η προσβολή του μνημείου; Η παρεμπόδιση των τουριστών να ανέβουν στον "ιερό βράχο"; Μάλλον ο βράχος γλύτωσε άλλη μια μέρα ποδοπατήματος από τις ορδές των θαυμαστών του ελληνικού πολιτισμού. Η δυσαρέσκειά τους, επειδή πλήρωσαν πακέτο για σουβλάκι και Ακρόπολη και έμειναν μόνο με το τζατζίκι; Στα αρχαία μας τα υποδήματα. Προσεβλήθη ίσως η τουριστική βιομηχανία, όχι όμως το μνημείο.
Ακούστηκε βέβαια και η άποψη περί οχλήσεως των πολλών από τους λίγους. Τι σημαίνει αυτό; Ότι κανείς δεν πρέπει να αντιδρά στα όσα αποφασίζονται για το εργασιακό του στάτους, καθώς προκαλεί μικρά ή μεγάλα προβλήματα στους υπόλοιπους πολίτες. Συγγνώμη, αλλά αυτή είναι επιχειρηματολογία φασιστών ή φασιζόντων. Η μόνη περίπτωση που δεν δικαιολογώ τη μακροχρόνια απεργία ή οποιαδήποτε άλλη μορφή κινητοποιήσεων είναι η απειλή για την ανθρώπινη ζωή και η διακοπή της λειτουργίας του εκπαιδευτικού συστήματος επί μακρόν. Αν και το Ε.Σ.Υ. καρκινοβατεί και τα ελληνικά σχολεία είναι η χαρά του παπαγάλου, του σταρχιδιστή, του ιδιαιτερά και εσχάτως του ακραίου τσαμπουκά της συμφοράς (βλ. bulling), θεωρώ αδιανόητη τη μακρόχρονη αποχή ιατρικού, νοσηλευτικού και εκπαιδευτικού προσωπικού από τη δουλειά τους. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις η διατύπωση ενστάσεων για τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας των εργαζομένων απορρίπτονται. Τελεία.
ΥΓ. Όσο αφορά το λάτρη του αγγλοσαξωνικού καπιταλισμού Γιάννη Λοβέρδο, που θεωρεί ανίκανους τους Έλληνες να διαφυλάξουν την πολιτιστική περιουσία της ανθρωπότητας, κάποιος πρέπει να του υπενθυμίσει ότι οι εκφραστές του σύγχρονου φιλελεύθερου κόσμου, που τόσο θαυμάζει, ήταν οι πλέον ασεβείς απέναντι στο σύμβολο του δήθεν ανώτερου πολιτισμού τους. Ως γνωστόν οι άγγλοι αλεξιπτωτιστές είχαν στήσει τα πολυβόλα τους στον, κατα τ'άλλα, ιερό βράχο για να θερίζουν τους Ελασίτες στα Δεκεμβριανά.

1 σχόλιο:

  1. *(Κάνω μια διόρθωση στο σχόλιό μου. Δεν ξέρω αν το προηγούμενο αναρτήθηκε.)
    Θέλω να ελπίζω οτι ακόμα στις μέρες μας, υπάρχουν κάποιοι ξένοι που θα δυσανασχετούσαν περισσότερο για την ατυχή τους επίσκεψη στην Ακρόπολη, παρα για τη βαρυστομαχιά απ΄το τζατζίκι. Είμαι υπέρ των απεργιών. Αν δεν είχαμε αυτές θα ήμασταν έρμαιο του κράτους και της πολιτικής διαφθοράς. Θεωρώ όμως οτι απο ένα σημείο και έπειτα κάθε τομέας, εκτών των βασικών που αναφέρεις, όταν απεργεί επι μακρόν πλήττει περισσότερο την κοινωνία και λειτουργεί αντίστροφα. Βέβαια πόσο επι μακρόν μπορεί να γίνει? Ίσως όχι τόσο όσο να πλήξει περεταίρω τα οικονομικά συμφέροντα των ιδίων εργαζομένων.
    Όσο για το δήθεν ανώτερο πολιτισμό των Άγγλων, όπου είχαν ταχθεί στο πλευρό των φασιστών και γάζωναν δεν μπορώ να συμφωνήσω περισσότερο.
    Όμως ποιός Έλληνας μπορεί να κοιτάξει τα γεγονότα των Δεκεμβριανών χωρίς να ματώσει?
    Αδελφός αντί αδελφού. Ένας εμφύλιος που ακούγεται οτι έφερε περισσότερα θύματα στη χώρα μας απ'οτι ο 2ος Παγκόσμιος πόλεμος. Όταν ήδη σερνόμασταν ματωμένοι απο τα ξένα χτυπήματα, και τη στιγμή που είχαμε όσο ποτέ άλλοτε την ανάγκη της ένωσης, ρίχναμε τις τελευταίες μαχαιριές στους δικούς μας. Τι αιματηρή ντροπή. Ίσως εδώ να μπορέσω να κατανοήσω τα πικρόχολα σχόλια περί ανικανότητας διαφύλαξης της πολιτιστικής κληρονομιάς μας. Όχι οτι και οι άλλοι λαοί βέβαια, δε γνώρισαν εμφύλιες μαύρες μέρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή