Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

RACHEL CORRIE


Τα πρόσφατα συμβάντα με την αποστολή βοήθειας στη Γάζα έθεσαν ξανά επί τάπητος το θέμα της ανυπακοής και των ορίων της. Η εύκολη απάντηση έρχεται, ως συνήθως, από κάποιους που θεωρούν ότι έχουν βρει τη λυδία λίθο της αξιολόγησης των κρατών ως προς το βαθμό σεβασμού για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Λένε λοιπόν: "Κράτος δικαίου, με δημοκρατικές και φιλελεύθερες αρχές είναι αδιανόητο να αντιμετωπίζεται ως φορέας καταπίεσης και βίας. Ως εκ τούτου η ανυπακοή στα κελεύσματά του είναι προϊόν είτε σκοτεινών αντιδημοκρατικών κύκλων είτε έκφραση ελαφράς ή βαριάς ψυχοπάθειας".
Κάτι τέτοια σχόλια ακούστηκαν και για τους ακτιβιστές της πρωτοβουλίας για τη Γάζα, παρά το ότι βέβαια είναι εμφανές ότι το Ισραήλ δεν εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία των παραδείσιων κρατών. Εδώ το μοτίβο παραλλάσσει ελαφρώς: "Άλλο ένα επεισόδιο στον κύκλο του αίματος, που ως κύκλος δεν έχει αρχή και τέλος", οπότε υπάγουμε την αναζήτηση των γενεσιουργών αιτιών σε φιλοσοφικές θεωρήσεις περί βίαιης ανθρώπινης φύσης, θρησκευτικών και εθνοτικών στρεβλώσεων κ.ο.κ. Καβατζώνουμε λοιπόν τον ψύχραιμο επιμερισμό ευθυνών και πάμε παρακάτω: "Δεν μου φαίνονται, λένε ή υπονοούν, και τόσο ισορροπημένα τα ακτιβιστάκια που σκυλοπνίγονται στη Μεσόγειο, άσε που η Τουρκία τους εκμεταλλεύεται για να προωθήσει την πολιτική της στην περιοχή".
Αν θελήσει βέβαια και η αντίπερα όχθη να αντιτείνει ότι η εμμονή στην άμεση ή έμμεση υπεράσπιση της κρατικής πολιτικής είναι προϊόν ψυχοπαθολογικής ταύτισης με το πατερναλιστικό πρότυπο, θα θεωρηθεί εκτός τόπου και χρόνου. Αν πάλι υπονοηθεί ότι κάποιοι τους ταϊζουν για να το παίζουν προστάτες της ορθής πολιτικής σκέψης, αποκαλείται είτε κομπλεξικός είτε ψυχοπαθής που ρέπει σε θεωρίες συνωμοσίας.
Καταφανέστα στους κόλπους των ακτιβιστών δεν βρίσκονται τα πλέον ισορροπημένα άτομα, αν ταυτίσουμε την ισορροπία με τα κοινώς αποδεκτά πρότυπα ζωής, επιτυχίας κ.ο.κ., αυτό όμως δεν νομίζω ότι είναι απαραίτητα μομφή άξια απόκρουσης. Αντίθετα, η προβαλλόμενη αντίληψη ότι ανάμεσά τους βρίσκονται συμπλεγματικοί τύποι, που αναπτύσσουν αντικοινωνική συμπεριφορά και πολύ εύκολα μεταπηδούν από αριστερές οργανώσεις σε νεοναζιστικά μορφώματα, έχει ισχυρά ερείσματα στην πραγματικότητα. Αυτό όμως τι σημαίνει; Ότι όποιος λειτουργεί ενάντια στις κρατικές επιλογές είναι ταυτισμένος με τον δυνάμει φασίστα;
Υπάρχει βέβαια ένα πολύ σοβαρό ελαφρυντικό για όλους τους "νομιμόφρονες". Η δικαιολογημένη απέχθειά τους για την όχι σπάνια υποκρισία της αντισυμβατικότητας. Άνθρωποι χωρίς κοινωνική συνείδηση προβάλλουν το υπερτροφικό εγώ τους εκ του "επαναστατικού" ασφαλούς. Έχουν κατοχυρώσει επαγγελματικές θέσεις μαζί με αγωνιστικά πιστοποιητικά και έχουν και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο. Ακόμη χειρότερα, κάποιοι κονόμησαν χοντρά, νόμιμα και παράνομα, πίσω από τα αριστερά τους διαπιστευτήρια. Κι αυτή ακόμη η πραγματικότητα όμως, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την απόρριψη της όποιας αντίστασης a priori. Ζούμε σε εποχές που προβλέπεται η κοινωνική κατάσταση να φτάσει σε οριακό σημείο. Σε τέτοιες περιστάσεις δεν μπορείς πια να είσαι στην ουδέτερη ζώνη, γιατί πολύ απλά πρέπει να διαλέξεις με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις.
Ας μη νομίσει κανείς ότι χαίρομαι για αυτό. Αντίθετα, πολύ θα μου άρεσε να συνεχίσουμε να ζούμε στη γυάλα της δυτικής κοινωνίας, μάλλον όμως το γυαλί έχει ραγίσει.
ΥΓ. Για όσους δεν το ξέρουν, το ιρλανδέζικο πλοίο που καταλήφθηκε πριν λίγες ώρες από τους Ισραηλινούς έχει το όνομα της Rachel Corrie, μιας Αμερικανίδας ακτιβίστριας, η οποία "προφανώς παραπλανημένη από ακραίους προπαγανδιστές και τελώντας σε σύγχυση ως προς τη σεξουαλική της ζωή", στάθηκε πριν από επτά χρόνια μπροστά σε μία ισραηλινή μπουλντόζα, για να αποτρέψει το γκρέμισμα ενός σπιτιού στη Ράφα. Ο οδηγός δεν την πρόσεξε...

Το βίντεο είναι από μία γιορτή στο δημοτικό. Είναι εμφανές ότι από τότε η πιτσιρίκα εξέφραζε ακραίες θέσεις.

3 σχόλια:

  1. Ο ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΣΟΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΠΟΛΥ.
    ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ ΔΕΝ ΑΝΕΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΑΝΥΠΑΚΟΗ
    ΕΙΤΕ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥΣ Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ/ΑΤΟΜΑ.
    ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟ ΒΙΩΣΑΜΕ ΑΥΤΟ.
    ΟΛΑ ΤΑ "ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΑ" ΚΡΑΤΗ ΠΧ ΑΓΓΛΙΑ, ΓΑΛΛΙΑ ΚΛΠ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΔΕΙΞΟΥΝ ΑΦΑΝΤΑΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΟΤΑΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΑΝ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥΣ.
    ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ , ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΛΠ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΡΩΜΑΝΤΙΚΟΥΣ.
    ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΠΟΙΑ ΥΠΟΨΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΙΡΗΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΚΤΙΒΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΒΑΣΙΖΟΝΤΑΝ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ.
    Ο ΠΑΠΠΟΥΣ Ο ΤΟΥΡΜΠΟ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν κατάλαβα γιατί ψάχνεις το ψυχολογικό προφίλ των ακτιβιστών (που βέβαια δεν είναι καν μια ενιαία ομάδα -δεν είναι, ας πούμε, οι εργάτες του Περάματος ή οι Τουπαμάρος).
    Και δεν κατάλαβα που βρήκες τις φράσεις που έχεις σε εισαγωγικά περί της ψυχικής υγείας των ακτιβιστών.
    Τέλος πάντων, για μένα δεν έχει σημασία αν ο άλλος ξεκινάει από την επιθυμία του να σώσει τον κόσμο ή από την ανάγκη του να τον κυβερνήσει, δε με καίει αν ξεκινάει από απόγνωση ή από ανάγκη να βολευτεί σε μια θεσούλα στη Βεβεέφ ξέρω ΄γω...
    Το θέμα είναι ΤΙ κάνει καθένας και ΠΟΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΤΟΥ σε δεύτερη φάση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Motorcycle boy
    Η γυναίκα μου διατύπωσε τις ίδιες επιφυλάξεις με σένα για την ακρίβεια των χαρακτηρισμών που κάποιοι αποδίδουν στους ακτιβιστές. Θεωρώντας λοιπόν ότι δέχομαι ολομέτωπη επίθεση αμφισβήτησης προχωρώ σε μία πρόχειρη τεκμηρίωση:
    Α. Στα καθ' ημάς, δημοσιογράφοι – φίρμες που είτε απροκάλυπτα είτε με γελάκια και υπομειδιάματα στα παράθυρα αμφισβητούν τας σώας φρένας των ακτιβιστών. π.χ. Πρετεντέρης. Υπάρχουν και σχετικά άρθρα του στο Βήμα (χτύπα “ακτιβιστές”)
    Β. Ειδικά για την Corrie δες εδώ (στην παράγραφο Criticism of Corrie's actions) http://en.wikipedia.org/wiki/Rachel_Corrie
    Γ. Στην καθημερινότητά μας, πόσους δεν ακούμε καθημερινά να θεωρούν τους ακτιβιστές από αιθεροβάμονες έως πυροβολημένους.

    Εννοείται ότι ο λεγόμενος ακτιβισμός δεν χαρακτηρίζεται από ομοιογένεια ούτε βέβαια επικροτώ όλες τις σχετικές στοχεύσεις και δραστηριότητες, συνιστά όμως, σε πολλές περιπτώσεις, εκδήλωση πραγματικού ενδιαφέροντος σε μια κοινωνία απάθειας και υποκρισίας.

    Κατα τ' άλλα, συμφωνώ ότι όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή